صحبت کردن از کتاب 60 درجه زیر صفر برای من همیشه سخت بوده است و امروز تجربه خود ، از استفاده از این مرجع را بیان خواهم نمود.

قبل از ورود به کنگره 60 راه های زیادی را مورد آزمایش قرار داده بودم و در این مسیر با مکتوبات زیادی هم رو به رو شدم ولی در هیچکدام از این مکتوبات راهی را نیافتم که مرا از تاریکی ها خارج کند بلکه در مواردی کار هم برایم مشکل تر شد.

و در حالی که نا امید بودم نوری برای من نمایان شد که همانا آن نور کتاب عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر بود ، این در زمانی برای من رخ داد که من قادر نبودم حتی دو کلمه را به هم ربط دهم و قادر به مطالعه آن نبودم و این موضوع چند ماهی به طول انجامید.

در این شرایط بود که تصویر روی جلد کتاب مرا هدایت کرد و در تمام این مدت همواره سعی خود را بر این قرار داده ام تا کتاب را در نزدیکی خود نگه داری نمایم و چندین ماه کتاب را با خود حمل می کردم بدون اینکه حتی قادر باشم یک صفحه از آن را بخوانم و فقط گاهی تصاویر کتاب نگاه می کردم و با این نگاه سطحی هم می توانستم پی به عظمت کاری که انجام می دهم ببرم و مشکلات مقابل روی خود را بهتر شناسایی می کردم و دلیل شکست های پی در پی خود را بشناسم.

تمام مشکلات و مسیبت ها اعتیاد در چند تصویر از کتاب بیان شده است و بسیار زیبا و آسان به تصویر در آمده اند و کسی که در جهت یافتن راه و مسیر و با تمنای دل به این تصاویر نگاه کند قطعاً این موضوعات را متوجه می شود و وقتی به این موضوعات پی برد حرکت برای او آسانتر می شود و کمک های زیادی از طرف کتاب به او خواهد شد.

کتاب عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر، نقطه اولیه حل مسئله اعتیاد را به گوش همگان رساند و هنوز هم در حال انجام این کار است و خواهد بود ، یعنی صورت مسئله اعتیاد را برای همه افراد ، از هر قوم ، ملت ، شخصیت و فرهنگ و ... باز می نماید و نشان داد اعتیاد به کدام قسمت از انسان آسیب می زند و راه درمان این آسیب را بیان می کند.

کتاب این کار را با صوت ، تصویر و کلام انجام می دهد و جسم ، روان و جهانبینی شخصی که آلوده به مواد مخدر نشان می دهد تا مسئله باز شود و در نهایت حل شود.

در طول روند درمان خواهیم توانست رفته رفته کتاب را درک کنیم و با حرکتی که انجام می دهیم در مسیر کتاب حرکت نماییم و این برداشت ها و ادراک های ما همیشه رو به گسترش و تعالی است و پایانی هم برای آن وجود ندارد.

خلاصه سخنان استاد :

در ابتدا از اینکه در خدمت دوستان نمایندگی اراک هستم بسیار خوشحالم و برای همه دوستان آرزوی سلامتی دارم.

راجع دستور جلسه امروز مطالب بسیار زیاد است ، اما نکته حائز اهمیت برای ما ارتباطی است که بین این دستور جلسه و مقوله اعتیاد وجود دارد که بایستی با دقت آن را مورد بررسی قرار داد.

این دستور جلسه دارای دو بخش است اول آداب معاشرت و بخش دوم موضوع تعادل ، ما برای ورود به هر مکانی بایستی آداب حضور در آن مکان را خوب بدانیم و بشناسیم و آن را بجا آوریم ، اگر قادر به انجام این عمل باشیم تبدیل به انسانی می شویم که ادب دارد و این ادب از آداب می آید یعنی آداب حضور در مکان را خوب می دانیم.

 کسی که دارای ادب باشد و آداب را خوب بشناسد و درک لازم را داشته باشد در کنار دیگر انسان ها با آرامش زندگی می کند و موجبات اذیت و آزار دیگران را فراهم نمی کند و خود نیز در آرامش زندگی می کند و از زندگی خود لذت می برد.

اما اگر آداب را نداند همیشه در فشار و عذاب است و دیگران را نیز آزار می دهد.

حال باید دید کسی که آداب را رعایت نمی کند چرا اینگونه است و دلیل این کار او چیست؟

قطعاً چنین انسانی در شرایطی قرار دارد که در قادر به داشتن رفتار صحیح نیست و این شخصی است که از تعادل خارج است که خیلی از افراد حاضر این شرایط را تجربه کرده اند.

شخصاً به واسطه مصرف مواد مخدر در شرایطی بودم که جسمی بدون تعادل داشتم و رفتار و اعمال من توسط نیروی دیگری بنام مواد مخدر کنترل می شد و در اصل چیزی بنام تعادل وجود نداشت ، پس رفتاری می کردم که نشانه بی ادبی من بود و این کاملاً غیر ارادی اتفاق می افتاد.

با توجه به درمانی که در کنگره 60 صورت می گیرد جسم و روان من به تعادل رسید و قادر به کنترل رفتار و اعمال خود شدم و به عبارتی فرماندهی را از مواد مخدر پس گرفتم.

اما این به تنهایی کافی نیست و در کنار آن باید چیز دیگری بنام جهانبینی را نیز آموخت تا انجام رفتار صحیح را بیاموزیم و بتوانیم به اعمالی دست بزنیم که در جهت صراط مستقیم باشد تا در جهت بهتر زندگی کردن حرکت کنیم.

من آداب را در کنگره 60 از پیشکسوت ها و اساتیدی آموختم که خود به تعادل دست یافته بودند.

در کنگره گفته می شود درمان فوق ترک است و تعادل فوق درمان ، با آموزش جهانبینی می توان به تعادل دست یافت و با این آموزش هاست که می توان به این نقطه دست یافت.

خلاصه سخنان استاد :

در ابتدا این هفته را خدمت استاد راهنمای کنگره 60 جناب آقای مهندس دژاکام و تمامی راهنمایان و کمک راهنمایان تبریک عرض می کنم.

این هفته ، هفته راهنما است و در این ایام است که هر مسافری موظف است از راهنمای خود قدردانی نماید ، من هم برای همه راهنمایان و کمک راهنمایان کنگره 60 آرزوی سلامتی و سعادت دارم.

راهنما یا رب یا مربی در کنگره 60 دارای تعریف خاصی است و در کنگره برای راهنما ویژگی هایی را در نظر گرفته شده و جایگاه خاصی را برای راهنما وجود دارد.

باید بدانم راهنما برای من چه کاری انجام می دهد اگر متوجه این موضوع باشم که راهنما برای من چه کاری انجام می دهد آن زمان است که جایگاه راهنما برای من معلوم خواهد شد و حدود خود را در برابر راهنما درک خواهم کرد.

اولین موضوعی که باید بدانم این است که راهنما یعنی چه ؟

داستان خلقت انسان و تعلیم خداوند به انسان نقطه آغاز این راه است و تا رسیده به پیامبران و مراتب پایین تر.

حال باید بدانیم راهنما چه کار می کند ؟

اولین کاری که یک رهجو قبل از ورود به کنگره انجام می دهد ورود به تاریکی هایت و این تاریکی ها یعنی نقض فرمان.

اولین شرط برای خروج از تاریکی هیچ چیزی نیست بجز فرمان برداری و بعد از آن عقل و عشق و ایمان و ... ولی اول فرمان برداری است چون راهنما قبلاٌ فرمان برداری کرده تا به فرمان دهی رسیده پس بلد راه است و قادر به صدور فرمان است.

در کنگره خودمان راهنمای خود را انتخاب می کنیم یعنی با او پیمان می بندیم و با این پیمان است که راهنما من را ارشاد می کند و به من می آموزد و امید می دهد و ...

راهنما در کنگره 60 تاریکی را تجربه کرده و با کمک فرد دیگری از تاریکی خارج شده است و به همین دلیل است که قادر خواهد بود من را از تاریکی خارج نماید.

راهنما فرمان غلط صادر نمی کند چون قبلاً فرمان را اجراء کرده و توانایی اجراء فرمان را دارد و اگر فرمانی صادر می کند آنرا با توجه به توانایی های رهجو صادر می کند.

یک مسافر خواستار خروج از تاریکی است ولی تاریکی اجازه خروج را نمی دهد مگر اینکه کسی باشد که علم کافی را در اختیار مسافر قرار دهد تا توانایی خروج را پیدا کند.

راهنما جهانبینی و تفکر یک رهجو را بوجود می آورد و اگر فرمانبرداری اجراء شود رهجو می آموزد در غیر این صورت راهنما قادر به کمک به رهجو نخواهد بود چون داشتن خواست به عهده رهجو است ، پس باید اتصال وجود داشته باشد.

در ادامه این جلسه هدایای بنیان کنگره 60 جناب آقای مهندس دژاکام به مناسبت هفته راهنما از طرف ایشان و توسط کنگره مرزبانی نمایندگی اراک خدمت اساتید گرامی اهداء شد.

خلاصه سخنان استاد :

قبل از اینکه وارد کنگره 60 بشوم این مطالب برای من بیگانه بود و در اوایل فکر می کردم که این موضوعات با درمان اعتیاد بی ربط می باشد. ولی با آموزش متوجه شدم که من اگر بخواهم از گذرگاه سخت اعتیاد عبور کنم و از عمق جهنم اعتیادی که برای خود بوجود آورده ام خارج شوم به انرژی بسیار زیادی نیازمندم.

این انرژی در درون من وجود دارد و من می توانم از انرژی خود برای انجام این مهم استفاده نمایم ، به شرط اینکه انرژی خود را بصورت بهینه در مسیر درمان بکار ببریم و بیهوده آنرا هدر ندهیم.

در کنگره آموزش هایی را دریافت می کنیم که بسیار کاربردی هستند و یکی از این آموزش ها، مقابله و شناخت حس های منفی است.

حس های منفی در مسیر درمان وجود دارند و خواست آنها جلوگیری از فرآیند دانایی می باشد. می آیند تا از درمان جلوگیری نمایند، این حس ها از انرژی ذخیره شده در ما تغذیه می کنند و اگر مورد تسخیر آنها قرار بگیریم در ادامه مسیر انرژی کم می آوریم.

یکی از این حس های منفی فضولی کردن است ، انجام این عمل از احساسی می آید که در دوران مصرف در اکثر افراد وجود دارد ، یعنی دانایی خود را در حدی می بینیم که این مجوز را به خود می دهیم تا در کار همه دخالت می کنیم و وارد حریم خصوصی دیگران می شویم.

انجام این عمل در طول سفر اول و دوم به به شخص آسیب می رساند و در مرحله دوم باعث بوجود آمدم حس منفی در دیگران می شود ، که دوباره انعکاس پیدا کرده و بازتابش به خود شخص بازمی گردد و آسایش و آرامش را در فرد از بین می برد.

در کنگره 60 می آموزیم بجای دخالت در کار دیگران و تجسس در امور شخصی دیگران ، در خود کنجکاوی کنیم و عیوب را در خود جستجو نماییم و برای اصلاح آنها تلاش نماییم و یا بعبارتی تزکیه را از خود آغاز نماییم.

خلاصه سخنان استاد :

بعنوان یک رهجو و یک مسافر در کنگره 60 اگر ندانم که 14 وادی کنگره 60 به چه درد من می خورد یاد گرفتن . مطالعه آنها برایم سخت می شود.

این وادی ها تماما از کلام الله شریف استخراج شده اندو ما بسیاری از این مطالب را به گونه های مختلف قبل از ورود به کنگره در زندگی خود داشته ایم ولی آنها را فراموش کرده بودیم.

من اگر اقدام به ساخت یک ساختمان بکنم ، قدر مصلم یک شبه به این امر دست نخواهم یافت و در کوتاه مدت فقط می توانم آنرا در ذهن خود تصویر کنم ، ولی برای ساختن به معنای حقیقی عنصر زمان مطرح است و این بصورت یک قانون در هستی وجود دارد.

ما حصل آموزش های کنگره 60 یک دانش و آگاهی سالم است، ما در دعای آخر جلسه از قدرت مطلق می خواهیم بدانیم آنچه نمی دانستیم از هستی و نیستی ، تاریکی ها را پشت سر گذاشته ایم برای رسیدن به آنجایی که از آن انشعاب یافته ایم. و همین چند جمله یعنی وادی دوازدهم ، ما همه از جایی آمده ایم و در نهایت به آنجا باز خواهیم گشت.

تمام مطالب وادی دوازدهم در تفکر و زمانی که در اختیار دارم نمی گنجد و فقط می خواهیم بدانیم برای درمان اعتیاد امر اولی که جاری می شود خواسته رهایی من از اعتیاد می باشد  و آموزش آغاز می شود و اگر بخواهم سه ضلع درمان را خوب ترسیم نمایم حداقل به 10 الی 11 ماه زمان نیاز دارم در این طی این زمان به علم اعتیاد شناخت پیدا می کنم و توان این موضوع را پیدا می کنم که به درمان قطعی از اعتیاد دست پیدا کنم.

من توان کاشت گندم را ندارم چون علم این موضوع را ندارم ، برای درمان اعتیاد هم نیاز به علم و آگاهی داریم.

و مقوله دیگری که در این وادی مهم است صبر و شکیبایی است و من به عنوان یک مسافر باید صبر داشته باشم و آنهم صبر نیکو. یک مسافر بایستی مانند یک مادر که فرزند خود را در شکم حمل می نماید و مشکلات آن را تحمل می کند و لذت می برد ما هم بایستی از صبر خود لذت ببریم.

صبر نیکو با دانایی و آگاهی به نتیجه واقعی می رسد و می توان از پله 30 سانتی متری بالا رفت و گل رهایی را گرفت و آخر امر به اجرا می رسد.

قسمت دوم :

مراتب انسانی

۱ : انسان برین " انسان کامل "

۲ : انسان فرودین " انسان ناقص "

۳ : انسان میانین " انسان برزخی "

و اما اوصاف انسان برین یا کامل

* انسان برین به منزله خلیفه خداوند در روی زمین است .

* انسان برین در جهان تصرف دارد .

* انسان برین روشن بین است چون از زنجیره علل و اسباب طبیعی رها نشده و دیده ای حقیقت یاب یافته است .

* انسان برین قلب پهناوری دارد و بر ضمائر و اسرار اشخاص آگاه است ولی به اقتضاء صفت ستاری خداوند کاستی های روانی و اخلاقی آدمیان را می پوشاند .

* انسان برین کارهایش بر اساس حکمت و دانایی است و بر مبنای هوای نفس نیست .

 * برای ایندگان ، جویبار حکمت و معرفت حفر میکند .

* دارای جاذبه و دافعه است و در مقابل کژیهای مردمان ، خویی نرم و آرام دارد .

* به ظواهر و زخارف دنیوی بی اعتناست .

* جویای کمال است .

* وحدت دهنده انسانهاست .

* در هدایت و ارشاد انسانها همچمن ستاره درخشانی است .

* قلب انسان کامل صاف و زلال است ، بخشش او بی غرض و بدون چشم داشت است .

* انسان برین از اقتضائات حیوانی " خشم و شهوت " پاک و بی آلایش است .

* حیات  دهنده است و روح او همچون خورشیدی بی غروب است .

* حقایق و معارف را به زبان رمز و کنایه گوید " خوشتر آن باشد که سر دلبران گفته آید در حدیث دیگران "

و در آخر اینکه احوال درون " صور پنهان انسان کامل " به حرف و سخن در نیاید ، هم چنانچه مولانا فرمود :

هر کسی از ظن خود شد یار من            وز درون من نجست اسرار من

سبز باشید .

با احترام :  مسافر منصور